{"id":38328,"date":"2026-04-02T10:01:29","date_gmt":"2026-04-02T08:01:29","guid":{"rendered":"https:\/\/kernbeisser.ch\/de-erfzonde-in-twijfel-getrokken\/"},"modified":"2026-04-04T21:12:30","modified_gmt":"2026-04-04T19:12:30","slug":"de-erfzonde-in-twijfel-getrokken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kernbeisser.ch\/nl\/de-erfzonde-in-twijfel-getrokken\/","title":{"rendered":"De erfzonde in twijfel getrokken"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"150247″]<\/p>\n

Wat is zonde?<\/h3>\n

Paulus zegt met betrekking tot zonde:<\/p>\n

\"… allen hebben gezondigd en zijn tekort gekomen aan de heerlijkheid van God.<\/em>\"
\nRom 3:23<\/p>\n

Zondigen (als werkwoord of activiteit) is in directe vergelijking met een tekortkoming. Wij \"missen de heerlijkheid van God\", schrijft Paulus, en zijn niet met Hem te vergelijken. We hebben niets van Gods heerlijkheid, maar komen die heerlijkheid bij lange na niet na. God is, maar wij zijn anders.<\/p>\n

Zondigen is een werkwoord dat op sommige plaatsen ook direct wordt gebruikt als \"een doel niet bereiken\". Zo lezen we in het boek Rechters: \"Onder al deze krijgers waren 700 geselecteerde mannen die linkshandig waren. Deze slingerden de steen tot op de centimeter nauwkeurig en misten<\/strong> nooit hun doel.\"<\/em> (Ri 20,16). Waar \"missen\" staat, wordt het woord gebruikt voor wat anders vertaald wordt als \"zonde\". Een beeldende en concrete situatie kan veel inzicht geven in de betekenis van een woord. Een andere passage staat in de Spreuken van Salomo, waar staat: \"… wie haastig is met zijn voeten , struikelt\"<\/strong><\/em> (Spreuken 19:2). Of met andere woorden: Als je te snel rent, struikel je en mis je een<\/em> stabiele ondergrond met je voet.[\/vc_column_text][vc_button button_color=\"accent\" radius=\"btn-round\" border_animation=\"btn-ripple-in\" border_width=\"0″ link=\"url:https%3A%2F%2Fkernbeisser.ch%2Fnl%2Fzonde-is-het-doel-missen%2F|title:Zonde%20is%20het%20doel%20missen|target:_blank|\" button_color_type=\"uncode-palette\" uncode_shortcode_id=\"273451″]Zonde is het doel missen[\/vc_button][\/vc_column][\/vc_row][vc_row row_height_percent=\"0″ back_color=\"color-731465″ overlay_alpha=\"50″ gutter_size=\"3″ column_width_percent=\"100″ shift_y=\"0″ z_index=\"0″ content_parallax=\"0″ uncode_shortcode_id=\"289970″ back_color_type=\"uncode-palette\"][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"994242″]<\/p>\n

Hoe kwam de zonde de wereld binnen?<\/h3>\n

Wie zondigt, mist zijn doel. Dit is een bijbels gefundeerde beschrijving en betekenis. Deze beschrijving is algemeen. Het is zoiets als een concept. Juist omdat het zo algemeen geformuleerd is, is het makkelijker te herkennen. Het komt overeen met de menselijke ervaring, de ervaring van goed willen doen maar het niet kunnen. Zonde is daarom niet \"iets\", maar \"iets dat zijn doel mist\". Dit iets is niet zo belangrijk als de mislukking. Daardoor staat het doel van een handeling meer centraal dan de handeling zelf. <\/p>\n

Deze focus op het missen van het doel wordt vaak gekoppeld aan \"dingen\" omdat ze gebruikt kunnen worden om het \"vast te pinnen\". Seksualiteit is een populair voorbeeld. Eeuwenlang is het geassocieerd met \"zonde\". Deze opvatting erkent echter niet dat seksualiteit door God gegeven is en dat het veroordelen ervan een rebellie tegen God zou kunnen zijn. Zulke idee\u00ebn zijn echter populair vanwege de simplificatie. Het is gemakkelijker om \"iets\" als zonde te bestempelen dan om een denkwijze en de resultaten ervan te herkennen als \"het doel missen\". <\/p>\n

Degenen die over zonde spreken, bedoelen vaak alleen \"zonden\", d.w.z. \"handelingen die veroordeeld hadden kunnen worden\". Zulke \"dingen\" zijn altijd populair bij meer legalistische tijdgenoten, omdat het gemakkelijk is om anderen te veroordelen en tegelijkertijd de eigen religieuze superioriteit te benadrukken. Je wedt op het verkeerde paard, om het zo maar te zeggen, door je denken en vertrouwen te richten op dubieuze fundamenten in plaats van de confrontatie aan te durven gaan met het niet halen van het doel. <\/p>\n

Nu weten we uit de Bijbel dat de zonde ooit deze wereld is binnengekomen, en volgens het Bijbelse verhaal gebeurde dit door Adam en Eva. Paulus beschrijft het als volgt:<\/p>\n

\"Daarom, gelijk door \u00e9\u00e9n mens de zonde in de wereld gekomen is .<\/em>..\"
\nRom 5:12<\/p>\n

De verwijzing beschrijft de situatie in de Hof van Eden, waar Adam en Eva door God waren geplaatst. Daar mochten ze van alle bomen eten, maar niet van \u00e9\u00e9n bepaalde boom:<\/p>\n

\"En de HEERE God gebood de man: ‘Van elke boom in de hof mag je eten, maar van de boom van de kennis van goed en kwaad mag je niet eten, want ten dage dat je daarvan eet, zul je zeker sterven.<\/em>\"
\nGen 2:16-17<\/p>\n

Ze mochten niet eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Als er zoiets zou bestaan als een nevenschikking van \"doel\" en \"niet-doel\", dan zou het eten van deze boom der kennis \"niet-doel\" zijn. Ervan eten zou betekenen dat je \"het doel mist\". Deze overtreding kwam echter met ernstige gevolgen, want de waarschuwing luidde: \"want op de dag dat je ervan eet, moet je sterven!\".<\/em> Er kan iets niet kloppen met deze vertaling, want Adam en Eva stierven niet op de dag van de overtreding (de mensheid zou onmiddellijk zijn uitgestorven). Martin Buber vertaalt op dit punt met het ritme van de Hebreeuwse tekst: \"… Want op de dag dat je ervan eet, moet je sterven, sterven\"<\/em>. Dit laat op een beklemmende manier een eeuwigdurend, zeker sterven zien. De concordante weergave vertaalt hier woordelijk: \"…je zult sterven om te sterven\".<\/em> Adam en Eva werden hier bedreigd met hun sterfelijkheid. Ze zou niet onmiddellijk sterven, maar \"sterven\" tot de dag dat ze stierf (haar dood).<\/p>\n

In het volgende hoofdstuk leren we hoe Adam en Eva, verleid door de slang, toch van deze boom aten. God confronteerde hen toen met wat ze hadden gedaan en zei onder andere:<\/p>\n

\"En tegen Adam zei Hij: Omdat gij naar de stem van uw vrouw hebt geluisterd en van de boom hebt gegeten waarvan Ik u gebood: Gij zult daarvan niet eten! - De grond zal vervloekt worden vanwege u: Gij zult daarvan eten met zwoegen al de dagen uws levens;<\/strong> en doornen en distelen zal zij voor u voortbrengen, en gij zult het kruid des velds eten. In het zweet uws voorhoofds zult gij uw brood eten, totdat jullie terugkeren naar de grond, want van hem zijn jullie weggenomen. Want stof ben je en tot stof zul je wederkeren!\"<\/strong><\/em>
\nGen 3:17-19<\/p>\n

De noodsituatie heeft zich voorgedaan. Het leven werd beperkt. Adam en Eva sterven niet op de dag van de overtreding, maar ze zullen moeten zwoegen \"al de dagen van je leven\"<\/em> en dat is \"totdat je terugkeert naar de grond… Want stof ben je en tot stof zul je terugkeren\"<\/em>. Dit is dus het moment waarop Adam en Eva de beperkingen van hun leven te zien krijgen. Op een dag zullen ze sterven en tot die tijd zullen ze sterven. Zowel de zonde - het missen van het doel - kwam in de wereld en daardoor de dood.<\/p>\n

Paulus beschrijft het als volgt:<\/p>\n

\"Daarom, gelijk door \u00e9\u00e9n mens de zonde in de wereld gekomen is, en door de zonde de dood .<\/em>..\"
\nRom 5:12<\/p>\n

[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"154050″]<\/p>\n

Wat gebeurde er daarna?<\/h3>\n

Op dit punt kun je je afvragen hoe de dingen vooruit zijn gegaan sinds Adam en Eva. Wat is er gebeurd met deze nu sterfelijke mensheid? We kennen het verhaal en misschien herkennen we onszelf ook wel en beleven we goede en minder goede dagen. We missen de glorie van God en voelen dit gemis. Tegen de achtergrond van deze realiteit zegt het dogma van de erfzonde dat het de zonde is die van mens tot mens wordt doorgegeven. We \"erven\" deze zonde als het ware en dragen daarom de hele zondelast met ons mee vanaf onze kindertijd.<\/p>\n

De Latijnse taal sprak niet van erfzonde, maar van \"erfzonde\" of \"erfzonde\" (Latijn peccatum originale). Het woord \"erfzonde\" ontstond pas in de Middeleeuwen en betrof een uitbreiding van de Latijnse uitspraak (lat. peccatum originale originatum - in plaats van erfzonde werd het zoiets als \"erfzonde voortgebracht\"), die het mogelijk maakte om onderscheid te maken tussen de eerste zonde (van Adam en Eva) en de chaos die daardoor ontstond voor de hele mensheid. Dit leidde tot de Duitse term \"Erbs\u00fcnde\", wat oorspronkelijk de zonde betekende waarmee de nakomelingen van Adam en Eva waren behept. Maar er blijft iets over aan deze formulering, namelijk het begrip dat het de zonde is die wordt doorgegeven.<\/p>\n

Dit idee van de erfzonde is niet terug te vinden in de Bijbel. Er staat geen woord als \"erfzonde\" in de Bijbel en nergens staat dat de zonde van generatie op generatie wordt \"doorgegeven\". Daarom zijn er ook verschillende idee\u00ebn over hoe het kan dat de hele mensheid nu met dit gebrek worstelt. Want niet voor niets vragen mensen zich af: \"de ellende moet toch op een onbekende manier tot ons komen?\". Het idee van de erfzonde is niet zonder tegenspraak in de kerkgeschiedenis. Het lijkt vooral een doctrine te zijn in de Westerse kerk. Er zijn daarom ook andere gezichtspunten die een ander perspectief geven op het probleem van de zonde. Het hoeft geen zonde te zijn die wordt doorgegeven. Het echte probleem ligt misschien ergens anders.<\/p>\n

De reden hiervoor ligt in het al eerder genoemde vers uit Romeinen 5, dat nu volledig wordt geciteerd:<\/p>\n

\"Daarom,
\nzoals door \u00e9\u00e9n mens de zonde in de wereld is gekomen,
\nen door de zonde de dood,
\nen zo de dood tot alle mensen is doorgedrongen,
\nwaarop zij allen gezondigd hebben.<\/em>..\"
\nRom 5:12<\/p>\n

De structuur van het vers laat een omkering van de verklaring zien. Het is een omgekeerde spiegeling van de kwesties, die als volgt gaat:<\/p>\n

    \n
  1. De zonde<\/strong> is de wereld binnengekomen, daardoor de dood<\/strong><\/li>\n
  2. Zo is de dood<\/strong> tot alle mensen doorgedrongen en leidt iedereen tot zonde<\/strong>.<\/li>\n<\/ol>\n

    [\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row row_height_percent=\"0″ back_color=\"color-731465″ overlay_alpha=\"50″ gutter_size=\"3″ column_width_percent=\"100″ shift_y=\"0″ z_index=\"0″ content_parallax=\"0″ uncode_shortcode_id=\"950872″ back_color_type=\"uncode-palette\"][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"146760″]Als je deze tekst in andere vertalingen bekijkt, zijn er grote verschillen. De Elberfelder bijvoorbeeld, die bekend staat om vertalingen die dicht bij de grondtekst staan, schrijft hier: <\/p>\n

    \"Daarom, gelijk door \u00e9\u00e9n mens de zonde in de wereld gekomen is, en door de zonde de dood, en alzo de dood tot alle mensen is doorgegaan, omdat<\/strong> allen gezondigd hebben<\/em>.\"
    \nRom 5:12<\/p>\n

    Volgens deze vertaling kwam de dood tot de mensen \"omdat\" ze allemaal zondigden. De grondtekst zegt echter niet \"omdat\" (dioti,<\/em> in de volgende passages in Romeinen: Rom 1:19; Rom 1:21; Rom 3:20; Rom 8:7), maar \"waarna\"(eph ho, epi-ho,<\/em> bijvoorbeeld in 2 Kor 5:4 \"opdat\/ondanks\" wij niet ongekleed zouden willen zijn…\"). <\/p>\n

    Romeinen 5:12 zegt niet dat de zonde de dood veroorzaakt<\/strong> (\"omdat\"), maar dat de dood het gevolg<\/strong> is van de zonde. Het is opvallend dat de voetnoot bij dit woord in de Elberfelder zegt \"of whereupon\". Het \"waarna\" komt overeen met de grondtekst en keert de richting om die door het \"omdat\" verkeerd was gezet. De dood is tot alle mensen doorgedrongen, niet omdat, maar omdat<\/strong> ze allemaal zondigen. In onze menselijke ervaring is de dood de drager van onheil, niet het onheil de drager van de dood. <\/p>\n

    De Nieuwe Geneefse Vertaling vermeldt ook de mogelijke correctie \"whereupon all have sinned\" in een voetnoot, ondanks de \"want\" in de vertaling.<\/p>\n

    In het Concordant Nieuwe Testament staat hier: \"Daarom, gelijk door \u00e9\u00e9n mens de zonde in de wereld is gekomen, en door de zonde de dood, en alzo tot alle mensen de dood is doorgedrongen, waarop<\/strong> allen gezondigd hebben.\"<\/em><\/p>\n

    Wat opvalt is dat suggestieve vertalingen de traditie ondersteunen, niet noodzakelijkerwijs altijd de basistekst. Dus iedereen die is opgegroeid met het idee dat mensen \"fundamenteel zondig\" zijn omdat ze \"in zonde geboren\" zijn, is in zijn geloof op het verkeerde been gezet. Mensen zijn niet slecht, maar sterfelijk, wat verwoestende gevolgen heeft. Dat is nuchter.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"366076″]Geen erfzonde dus, maar het is de dood die tot alle mensen is doorgedrongen. Dit lijkt ook heel logisch, want in de Hof van Eden werden mensen bedreigd met sterfelijkheid, niet met zondigheid, laat staan met de hel. Sterfelijkheid kwam door zonde, maar het is niet de doorgegeven zonde die tot de dood leidt. Het is sterfelijkheid waar we als mensheid mee worstelen. Het zou een \"erfelijke dood\" zijn in plaats van een \"erfzonde\" waar we mee te maken hebben.<\/p>\n

    Het zou een ge\u00ebrfde dood<\/strong> zijn in plaats van een erfzonde<\/strong> waar we mee te maken hebben.<\/p><\/blockquote>\n

    Deze dood in ons<\/strong> is de reden dat we het doel missen. Sterfelijkheid werkt in ons. Deze drong tot ons door. Paulus schrijft \"… en zo kwam de dood tot alle mensen, en<\/strong> zij zondigden allen\".<\/em> In het Grieks is het woord hier \"epho\" of etymologisch \"epi-ho\", letterlijk vertaald als \"op dat\" of \"op wat\". Het is de dood waardoor allen zondigden<\/em>. Het is deze dood in ons, deze sterfelijkheid, die voortdurend voor ons voelbaar is als gebrek en falen om ons doel te bereiken.[\/vc_column_text][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"173576″]<\/p>\n

    Het probleem van de erfzonde<\/h3>\n

    De erfzonde komt nergens in de Bijbel voor. De doctrine is vastgesteld op basis van gevolgtrekkingen en houdt stand als een van de belangrijke dogma’s in de Westerse Kerk. Maar het heeft verstrekkende gevolgen. De leer vormt het begrip van de mens zelf op een geweldige manier. Hierin verschilt de Westerse Kerk van de Oosterse Kerk en ook van bijvoorbeeld het Jodendom, waar Jezus ook vandaan kwam. Het concept van de erfzonde is een dogma dat onbekend was in het Jodendom. Noch Mozes, noch David, noch een van de profeten, noch Jezus sprak erover. De apostelen spraken er ook niet over. Het is christelijk theologisch denken dat later kwam, lang nadat het Nieuwe Testament was voltooid.<\/p>\n

    Het begin wordt herkend in Irenaeus, een bisschop van Lyon, aan het einde van de tweede eeuw na Christus. Later gebruikte Augustinus (354-430 na Christus) de term om aan te geven dat het seksuele verlangen de zonde veroorzaakt, waardoor de mensheid een \"verdoemde menigte\" wordt. Zijn idee was dat de erfzonde \"fysiek\" wordt overgedragen (opmerking: anderen zien dat heel anders). Hij zei dat de mens fundamenteel slecht is - dat is zijn natuur. Dit geldt al voor het ongeboren kind.<\/p>\n

    Augustinus bedacht ook andere dogma’s, zoals het idee van hemel en hel, het vagevuur, een bemiddelende rol van de kerk, dubbele voorbestemming (voorbestemming tot hemel of hel), etc. In Wikipedia wordt de kritiek op Augustinus als volgt samengevat:<\/p>\n

    \"Augustinus en zijn leer waren grotendeels onomstreden in de kerk tot aan de Reformatie. Alleen het opkomende individualisme, subjectivisme en bijblicisme van de Reformatieperiode en de daaropvolgende protestantse theologie nam aanstoot aan verschillende uitspraken (doctrine van de erfzonde, doctrine van het vagevuur, etc.). Vervolgens waren sommige historici en theologen zoals Alfred Adam en Wilhelm Windelband van mening dat Augustinus bij de ontwikkeling van zijn leer sterk be\u00efnvloed was door het maniche\u00efsme en neoplatonisme en dat veel van zijn idee\u00ebn niet bijbels houdbaar waren. Ze noemen doctrines zoals het sterke dualisme dat ook in het maniche\u00efsme heerst, de doctrine van het vagevuur, de doctrine van de hel, de doctrine van de erfzonde, de doctrine van de dubbele voorbestemming en de vijandigheid tegenover het lichaam en seks. Over het geheel genomen had Augustinus volgens deze critici de overtuigingen van het vroege christendom bijna onherkenbaar misvormd. De theoloog David Edwards betwijfelt of Augustinus recht doet aan het godsbeeld van Jezus Christus, omdat zijn (naarmate hij ouder werd steeds negatievere) beoordeling van de overgrote meerderheid van de mensen als \"massa damnata\" niet verklaart hoe de Verlosser, die een Vader-God vol mededogen vertegenwoordigt, de \"vriend van de zondaars\" genoemd kan worden. In een polemiek interpreteert de psychoanalyticus Tilmann Moser de jeugdherinneringen in de ‘Belijdenissen’ als een uitdrukking van een neurotisch schuldgevoel en een daarmee samenhangend verlangen om samen te smelten met God, wat tot op de dag van vandaag een belastend effect heeft op talloze gelovigen.\"<\/p>\n

    Ik herken hier veel kwesties die op deze manier of op een vergelijkbare manier in gemeenschappen voorkomen. Ze worden beschouwd als bijbelse fundamenten of be\u00efnvloeden (negatief!) de levenshouding van hele generaties. Volgens Augustinus’ opvatting worden maar heel weinig mensen ooit gered, en alleen onder grote ontberingen. De doctrine van de erfzonde kan niet los van andere idee\u00ebn worden gezien. De volledige verdorvenheid van de mens is bijvoorbeeld een voorwaarde voor zijn kijk op een doctrine van hemel en hel. Daarom verschijnen ze ook samen op het toneel in Augustinus, net als de \"onsterfelijke ziel\" (ge\u00efnspireerd door de Griekse filosofen). De combinatie van zoveel termen leidt tot denkconstructies die niet noodzakelijkerwijs meer veel te maken hebben met de Bijbel zelf.[\/vc_column_text][vc_column_text]<\/p>\n

    Het menselijke beeld in een fix<\/h2>\n

    Wat is dan het verschil tussen het verslag van Paulus en het verslag van het dogma van de erfzonde? De erfzonde ziet de mens als fundamenteel zondig, slecht, corrupt en verloren - vanaf het begin. Dit geldt ook voor pasgeboren kinderen. Ze hebben verlossing nodig, niet omdat ze sterfelijk zijn, maar omdat ze fundamenteel \"zondig\" zijn. Dit is een pikzwart beeld van de mens, dat in direct contrast staat met de scheppingsverklaring:<\/p>\n

    \"En God schiep de mens naar Zijn beeld, naar het beeld van God<\/strong> schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. En God zegende hen, en God sprak tot hen … En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed.\"<\/strong><\/em>
    \nGen 1:27-28,31<\/p>\n

    De doctrine van de erfzonde gooit de \"schepping van de mens naar het beeld van God\" overboord. Het neemt afstand van zo’n positief beeld van de mensheid. In de ogen van de dogmatische leer was de mens niet langer \"zeer goed\". Ongetwijfeld zijn deze uitspraken chronologisch v\u00f3\u00f3r het binnendringen van de zonde, maar er is geen reden om de situatie in de Hof van Eden als \"perfect\" te bestempelen en de situatie na het binnendringen van de zonde als \"zondig tot op het bot\". Zo’n draai van 180\u00b0 is er niet in de Schrift. Het is waar dat de mens niet beter is geworden en dat de sterfelijkheid nu aan hem kleeft, maar dat is nog geen reden om zo’n somber mensbeeld te cre\u00ebren. De mens kent echte problemen die ook echte verlossing behoeven, maar de erfzonde leidt meer af van de werkelijkheid dan dat ze deze verklaart.<\/p>\n

    Waar zonde centraal staat, plaatst de mens zichzelf en zijn ervaring snel in het middelpunt. Waar de genade van God centraal staat, komen God en Zijn Christus centraal te staan.<\/p><\/blockquote>\n

    Deze doctrine van de erfzonde is vooral problematisch als onze werkelijkheid duidelijke verschillen tussen individuele mensen vaststelt. Een pasgeboren kind is bijvoorbeeld niet slecht. Alleen dogmatische leer maakt van een pasgeboren kind een \"zondaar\". Er zijn ook grote verschillen bij volwassenen. Niet alle mensen zijn slecht. Paulus meldt dat sommige mensen \"van nature doen wat de wet vereist\"<\/em> (Rom 2:14).<\/p>\n

    De uitspraken in de Schrift zijn daarentegen bevrijdend. Daarin is er geen erfzonde, maar wordt de dood<\/strong> van generatie op generatie doorgegeven<\/strong>. De mens is niet fundamenteel \"verdorven\", maar fundamenteel \"sterfelijk\". Zijn sterfelijkheid zorgt ervoor dat hij voortdurend zondigt. Deze visie is niet alleen bijbels te rechtvaardigen, maar ook gemakkelijk te begrijpen. Hoe goed of hoe slecht iemand is, komt tot uiting in de manier waarop hij of zij leeft. Deze werken zullen op een dag door God worden beoordeeld<\/a>, wat zonder onderscheid voor alle mensen zal gelden. Dat is eerlijk. Mensen zijn op verschillende manieren goed. Maar ze zijn allemaal sterfelijk en missen de glorie van God. Niemand is rechtvaardig voor God<\/em>, maar dat maakt niet van alle mensen moreel verwerpelijke wezens - van generatie op generatie, om het zo maar te zeggen. Hier wijkt Augustinus duidelijk af van de Bijbel en de alledaagse waarneming.<\/p>\n

    De Bijbel getuigt dat de menselijke natuur niet fundamenteel corrupt is en niet in staat is om iets te bereiken. De mens werd geschapen naar Gods beeld en dat verdween niet helemaal toen Adam zondigde. Laten we ook eens kijken naar de oorspronkelijke situatie: Adam werd niet gewaarschuwd met de woorden \"Op de dag dat je van de boom eet, zul je niet meer op mijn beeld lijken\". Adam werd ook niet bedreigd met de hel als hij van de vrucht zou eten. Adam en Eva werd verteld dat ze zouden \"sterven om te sterven\". Hun werd verteld dat ze sterfelijk waren en als conclusie de dood, niet de hel of iets anders.<\/p>\n

    Misschien moet hier worden verduidelijkt - en met verwijzing naar Augustinus’ positie - dat Adam en Eva niet \"seksueel\" zondigden of dat seksualiteit tot zonde leidde, maar dat het eten van de verboden vrucht een overtreding was. Idee\u00ebn als \"de mens is fundamenteel verdorven\" of \"seksualiteit is zonde\" vinden hun oorsprong niet in de Bijbel, maar bij uitstek in de leerstellingen van Augustinus. Zulke idee\u00ebn willen altijd getoetst worden aan de Schrift en zo nodig gecorrigeerd worden. Het gaat over het beeld van de mens, het beeld van de wereld en last but not least het beeld van God dat we elke dag in ons dragen.<\/p>\n

    Het is de moeite waard om hierover na te denken, want God heeft Zichzelf allang met ons en met de hele menselijke geschiedenis verzoend (2Cor 5:18-21).[\/vc_column_text][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"700186″]<\/p>\n

    Verdieping<\/h4>\n