{"id":40151,"date":"2017-07-06T14:26:25","date_gmt":"2017-07-06T12:26:25","guid":{"rendered":"https:\/\/kernbeisser.ch\/staan-er-voedselvoorschriften-in-de-bijbel\/"},"modified":"2023-08-27T11:08:16","modified_gmt":"2023-08-27T09:08:16","slug":"staan-er-voedselvoorschriften-in-de-bijbel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kernbeisser.ch\/nl\/staan-er-voedselvoorschriften-in-de-bijbel\/","title":{"rendered":"Staan er voedselvoorschriften in de Bijbel?"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text text_lead=\"yes\" uncode_shortcode_id=\"356923″]Maakt het uit wat we eten? Ongetwijfeld! We kunnen het gebruiken om onze gezondheid te helpen of te belemmeren. Maar zijn er ook religieuze regels waar wij ons als christenen aan moeten houden? Dus is het vanuit religieus oogpunt belangrijk dat we dit of dat niet eten? Bestaat er een bijbels supervoedsel of mag ik bepaalde dingen niet eten? Of iets directer gezegd: Eist God gehoorzaamheid van ons door bepaalde voedselregels te volgen?[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row row_height_percent=\"0″ back_color=\"color-957315″ overlay_alpha=\"50″ gutter_size=\"3″ column_width_percent=\"100″ shift_y=\"0″ z_index=\"0″ uncode_shortcode_id=\"192882″ back_color_type=\"uncode-palette\"][vc_column][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"598932″]<\/p>\n

Inleidende opmerkingen<\/h3>\n

Maakt het uit wat we eten?<\/h4>\n

Deze vragen worden door christenen heel verschillend beantwoord. Heel wat mensen hebben ervoor gekozen om bepaalde dingen niet te eten. Sommigen vertonen ook een religieuze ijver om anderen van deze zelfde \"regels\" te overtuigen. Sommigen richten zich op de spijswetten van de Noachieten (Gen. 9:3-4), terwijl anderen een paar stappen verder in het verhaal gaan en uitkomen bij de spijswetten voor Isra\u00ebl. Weer anderen laten de dieetregels voor Isra\u00ebl achterwege en verwijzen naar Handelingen 15:28-29, waar de Noachitische wetten opnieuw worden herhaald door de apostelen in Jeruzalem voor de niet-joodse gelovigen.<\/p>\n

Zijn dit slotopmerkingen en hoeven we maar uit \u00e9\u00e9n van deze \"methoden\" te kiezen om voor God te staan? Of is de aanpak misschien niet optimaal en gaat het weer om iets heel anders? Is het een kwestie van onze eigen<\/em> keuzes maken voor ons eigen bestwil,<\/em> of moeten we eerder voldoen aan Gods verwachtingen<\/em> op dit gebied van het leven? Zijn we beter af voor God als we iets wel of niet eten, of maakt het niet uit? Ons beeld van God<\/a> en ons begrip van de Bijbel speelt een grote rol bij het beantwoorden van deze vragen.<\/p>\n

De religieuze persoon<\/h4>\n

De religieuze persoon stelt regels voor zichzelf op. Regels en rituelen stellen gerust. Dit geldt misschien niet voor iedereen, maar voor sommige mensen heeft het een grote betekenis - het past bij hun temperament. Mensen voor wie duidelijke structuren belangrijk zijn, vinden daarom al snel allerlei regels in de Bijbel. Ook regels over eten. Zelf<\/em> iets doen<\/em> lijkt hen zeer wenselijk. Je wilt je leven immers richten op het goede<\/em> en op waardevolle en blijvende dingen. Misschien resoneert deze veronderstelling dat \"gehoorzaamheid aan God\" leidt tot \"meer nabijheid tot God\". En gehoorzaamheid - is dat geen goede benadering van de Almachtige?<\/p>\n

In principe is hier niets mis mee, ook al kan elke inspanning van jezelf per definitie geen gerechtigheid tegenover God voortbrengen. Deze gerechtigheid van God, die ons uit vrije wil wordt gegeven (Rom 3:24), heeft niets te maken met onze inspanningen (Ef 2:8; Rom 11:6). De gerechtigheid van God heeft Hij alleen bewerkt, door Zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer. Het feit dat Hij alles heeft gegeven is de essentie van het Evangelie. Het is inderdaad goed nieuws. Omdat deze boodschap volledig gebaseerd is op Gods werk, is hij dus niet religieus<\/a>!<\/p>\n

Gehoorzaamheid is nu belangrijk, maar het is, volgens de verklaringen van Paulus, gericht op de gehoorzaamheid van geloof,<\/strong> namelijk van vertrouwen in de verkondiging van genade(Rom 1:5). Het heeft niets te maken met onze eigen inspanningen (Rom 3:28). Vertrouwen is geen eigen<\/i> inspanning, maar \"vertrouwen\" in de inspanning van een ander<\/em>. Dit vertrouwen zegt: Hij deed het voor mij!<\/p>\n

Als christen wil ik niet religieus zijn, maar ik wil mijn leven gronden in de realiteit van God. Het is een andere basis. Dit uit zich niet in rituelen, in het volgen van bepaalde regels of in vrome activiteiten. Het uit zich ook niet in het wel of niet eten van bepaald voedsel. Iets doen is belangrijk, maar niet als voorwaarde voor<\/strong> een leven dat God welgevallig is. Iets doen is veel meer het gevolg<\/strong> van genade (1Cor 15:10), het is mijn antwoord<\/strong> op Gods onvoorwaardelijke \"ja\" (2Cor 1:18-20) aan mij als feilbaar mens. De vrucht die dan groeit wordt niet<\/em> gevormd door dieetregels, maar door heel andere dingen<\/em> (Gal 5:22). Ik wil religieuze handelingen niet verwarren met de vrucht van de Geest, want die hebben niets met elkaar te maken.<\/p>\n

Degenen die religieuze regels over voedsel tegenwoordig belangrijk vinden, doen dat voor zichzelf. Hij doet dit niet voor God, maar voor zijn eigen religieuze gevoel. Paulus is hier heel duidelijk over als hij schrijft:<\/p>\n

\"Als u met Christus gestorven bent aan de elementen van de wereld, waarom onderwerpt u zich dan aan voorschriften alsof u nog in de wereld leeft: Raak niet aan, proef niet, raak niet aan! Dit alles is bestemd tot vernietiging door gebruik, volgens de geboden en leringen van mensen? Dit alles heeft een schijn van wijsheid, in eigenzinnige aanbidding en in nederigheid en in het niet sparen van het lichaam - dat wil zeggen, niet in enige waardering - maar het dient om het vlees te bevredigen.\"<\/strong><\/em>
\nKol 2:20-23<\/p>\n

Zulke regels, schrijft de apostel, dienen om het (eigen) vlees te bevredigen. Er is een \"schijn van wijsheid\", maar in de kern is het een eigenzinnige en op zichzelf gerichte dienst. Met andere woorden, het is een vrome egotrip.<\/p>\n

Lees voedselverordeningen in context<\/h4>\n

Maar - zou iemand kunnen tegenwerpen - zijn de bijbelse richtlijnen sowieso niet beter en gezonder voor deze of gene groep? Nou, dat betwijfel ik, want ten eerste is alles<\/strong> ooit door God vrijgegeven als voedsel (zie hieronder), en ten tweede staat elke uitspraak in zijn eigen context. Hoe kan ik nu controleren of bepaalde voedselregels op mij en vandaag van toepassing zijn? Hoe kan ik controleren of er een vereiste van God is dat ik vandaag op de een of andere manier moet eten? Keer op keer heb ik ervaren dat er in plaats van een onderzoek op een algemene manier wordt gezegd dat de bijbelse richtlijnen \"gezonder\" zijn. Het woord \"gezond\" is hier een excuus om niet kritisch de Bijbel niet<\/strong> te onderzoeken. Degenen die op deze manier te werk gaan, bewijzen niets anders dan hun eigen religieuze mening, maar niet dat de Bijbel daadwerkelijk iets verduidelijkt.<\/p>\n

Het onderzoek van vragen over de Bijbel volgt altijd het principe \"interpreteer de tekst in context\". Als er al voedselregels zijn, dan zijn die in de context van een verhaal. Alle uitspraken zijn aan elkaar gerelateerd. Er bestaan bijvoorbeeld voedselvoorschriften voor Isra\u00ebl, maar die zijn op geen enkele manier bindend voor niet-Joden. De voorschriften en feestdagen werden zelfs beschouwd als een duidelijke afscheiding van heidenen (Ezra 6:21) We kunnen dit dus vasthouden: Als gelovige uit de volken worden we niet \"beter\" voor God door onrechtmatig<\/em> Zijn voorschriften voor Isra\u00ebl voor mezelf in beslag te nemen. We zouden deze vraag iets grondiger moeten onderzoeken.<\/p>\n

Een bekend voorbeeld van veranderingen in de voedselregels<\/em> is te vinden in Genesis. Chronologisch gezien vinden we hier twee uitspraken na elkaar:<\/p>\n