{"id":55259,"date":"2025-10-31T10:43:07","date_gmt":"2025-10-31T08:43:07","guid":{"rendered":"https:\/\/kernbeisser.ch\/verandering-van-status-voor-de-natie-gelovigen\/"},"modified":"2025-10-31T14:23:17","modified_gmt":"2025-10-31T12:23:17","slug":"verandering-van-status-voor-gelovigen-uit-de-volkeren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kernbeisser.ch\/nl\/verandering-van-status-voor-gelovigen-uit-de-volkeren\/","title":{"rendered":"Verandering van status voor gelovigen uit de volkeren"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column width=\"1\/1″][vc_column_text text_lead=\"yes\" uncode_shortcode_id=\"348585″]Alle gelovigen zijn \"gelijk in Christus\". Wat vandaag de dag vanzelfsprekend is, was dat in het begin niet. Er waren duidelijke verschillen binnen de gemeenschap. Sommigen waren Joden, anderen niet-Joden. Er waren verschillen in begrip en afkomst tussen de twee. Dit was in het begin niet duidelijk. In het eerste hoofdstuk van Efezi\u00ebrs benadrukte Paulus wat we \"in Christus\" hebben ontvangen en hij breidt dit in het tweede hoofdstuk uit van de persoonlijke situatie naar de kerk en het begrip van de kerk. Er is een verbluffende nieuwe functie.[\/vc_column_text][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"454902″]Mensen horen bij groepen. Sommigen behoren tot het Joodse volk, net als Jezus en de apostelen. Anderen komen echter uit de \"andere naties\". Het religieuze zelfbeeld van de Joden was groot. Hun invloed in de gemeenschap werd dienovereenkomstig gekarakteriseerd. Dat God nu direct iets te maken zou hebben met gelovigen uit de volken (volgens de verkondiging van de apostel Paulus) was begrijpelijk, maar de gevolgen voor de kerk moesten nog duidelijk worden. Deze verduidelijking vond niet abrupt plaats, maar via een ontwikkelingsproces. Vandaag ligt dit ver achter ons. Laten we proberen terug te gaan naar de tijd van Paulus. Dit zal ons helpen om de betekenis van de brief aan de Efezi\u00ebrs te begrijpen.<\/p>\n

De brief aan de Efezi\u00ebrs is een van de latere brieven. Wat Paulus hier schrijft was lange tijd niet automatisch bekend. Wat we snel kunnen doorlezen in het Nieuwe Testament is over een lange periode geschreven. Paulus onthult, legt uit en schrijft wat hij herkent. Het duurde tientallen jaren om van een woedende vervolger van de Jezus-sekte (Handelingen 9:1) naar een \"oude Paulus\" te gaan (Phlm 1:8-9). Tijdens zijn leven ontving hij herhaaldelijk openbaringen. Deze kwamen rechtstreeks van Jezus Christus (Gal 1:11-12).<\/p>\n

Daarom zijn er altijd nieuwe dingen om te lezen. De brieven van Paulus moeten niet gezien worden als een eenpansgerecht. De brieven ontwikkelen zich met de apostel. In deze zin schrijft de apostel meerdere keren over \"geheimenissen\". Deze zijn niet onbekend, maar worden momenteel onthuld. Geheimen zijn informatie die voorheen onbekend was. Maar ze zijn bekend gemaakt door Paulus. Dit zijn mijlpalen op de weg naar begrip. Paulus verduidelijkt en vertelt nieuwe dingen.<\/p>\n

Het principe is dus dat Paulus iets niet verbergt, maar bekend maakt. Dit gebeurt ook in Efezi\u00ebrs. De apostel schrijft in verschillende hoofdstukken rechtstreeks over verborgenheden (Ef 1:9; Ef 3:3-4; Ef 5:32; Ef 6:19). Hij spreekt echter niet expliciet over een geheim in hoofdstuk 2, waaruit je niet kunt concluderen dat \"het daarom niet geheim was\". Paulus werd onderwezen door Christus en maakt een aantal dingen bekend die als \"nieuw\" beschouwd moeten worden.<\/p>\n

Zo’n aankondiging wordt ook gedaan in Efezi\u00ebrs 2.[\/vc_column_text][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"111781″]<\/p>\n

Diverse groepen in de gemeenschap<\/h3>\n

Het uitgangspunt van de brief aan de Efezi\u00ebrs is een geschil binnen de kerk. Er waren daar twee groepen gelovigen: Joden en niet-Joden. Deze groepen waren niet hetzelfde. Er zijn herhaaldelijk botsingen.<\/p>\n

\"Christus heeft ons in vrijheid bevrijd; houd daarom stand en laat u niet opnieuw onder een juk van slavernij houden. Zie, ik, Paulus, zeg u dat als u besneden bent, Christus u niets baat. Maar ik getuig opnieuw aan iedereen die besneden is, dat hij verplicht is de hele wet te houden.\"<\/em>
\nGalaten 5:1-3<\/p>\n

Uit zulke opmerkingen kan men afleiden dat sommige Joodse gelovigen het nodig vonden om in de gemeenschap dezelfde eisen te stellen als ze ooit aan Isra\u00ebl hadden gesteld. Paulus ontkent dit en spreekt zich hier herhaaldelijk over uit, zoals in de eerder genoemde passage uit Galaten. Het is alsof er een tweedeling in de gemeenschap is die wijst op afkomst en inspanning voor geboden en verboden uit de Tora.<\/p>\n

Zo’n tweedeling is jammer. Ze probeerden aan de geschillen te ontsnappen door een beslissing van de apostelen in Jeruzalem te eisen. Dit is het beroemde Apostelconcilie waarover in Handelingen 15 wordt gesproken. In deze tijd lijken de twaalf apostelen dus nog steeds een belangrijke beslissingsbevoegdheid te hebben, zelfs voor Paulus’ gemeenten. Deze raad zal echter niet worden herhaald en blijft een eenmalige gebeurtenis.[\/vc_column_text][\/vc_column][\/vc_row][vc_row row_height_percent=\"0″ back_color=\"color-731465″ overlay_alpha=\"50″ gutter_size=\"3″ column_width_percent=\"100″ shift_y=\"0″ z_index=\"0″ content_parallax=\"0″ uncode_shortcode_id=\"169753″ back_color_type=\"uncode-palette\"][vc_column width=\"1\/1″][vc_custom_heading text_color=\"accent\" heading_semantic=\"h3″ text_size=\"h3″ uncode_shortcode_id=\"213617″ text_color_type=\"uncode-palette\"]De Raad van de Apostelen<\/p>\n

[\/vc_custom_heading][vc_column_text uncode_shortcode_id=\"134271″]Denk maar aan het Concilie van de Apostelen, waarover we in Handelingen 15 lezen:<\/p>\n

\"En sommigen daalden af uit Judea en onderwezen de broeders: ‘Tenzij u besneden bent naar de wijze van Mozes, kunt u niet behouden worden. Dus toen er een geschil ontstond en er niet weinig woorden gewisseld werden tussen hen en Paulus en Barnabas, bevolen zij Paulus en Barnabas en enkele anderen van hen om op te trekken naar de apostelen en oudsten in Jeruzalem vanwege dit geschil.\"<\/em>
\nHandelingen 15:1-2<\/p>\n

Dit ging over de kwestie van de besnijdenis. Natuurlijk was dat maar \u00e9\u00e9n kenmerk, een gemene deler voor veel andere vragen. Vanwege meningsverschillen hierover werd in Handelingen 15 een delegatie naar Jeruzalem gestuurd om instructies te krijgen van de twaalf apostelen. Merk op dat dit ver voor de tijd is waarin de brief aan de Efezi\u00ebrs werd geschreven.<\/p>\n

Wat duidelijk werd op het Concilie van de Apostelen was de verwachting van sommigen dat de niet-Joodse gelovigen in de kerk zouden moeten voldoen aan de eisen van de wet.<\/p>\n

\"Maar sommigen van de gelovige sekte van de Farizee\u00ebn stonden op en zeiden: ‘Zij moeten besneden worden en de wet van Mozes onderhouden. Maar de apostelen en de oudsten kwamen bijeen om deze zaak te overwegen.\"<\/em>
\nHandelingen 15:5-6<\/p>\n

Petrus staat dan op en realiseert zich dat Gods daden en geloof de fundamenten zijn. Dit zegt Petrus na zijn ervaring met Cornelius (Handelingen 10) en het debat hierover in de kerk van Jeruzalem (Handelingen 11). Hij zei dit terwijl hij zich er volledig van bewust was dat de kerk in Jeruzalem bestond uit \"ijveraars voor de wet\" (Handelingen 21:20). De kerk in Jeruzalem heeft dus een begrip waarin de vereisten van de wet heel goed werden nageleefd, en het verschil met de gelovigen uit de volken is nu duidelijk gemaakt. zei Peter:<\/p>\n

\"Nu dan, waarom verleidt gij God om een juk op de nek van de discipelen te leggen, dat noch onze vaderen, noch wij konden dragen? Maar wij geloven dat wij door de genade van de Heer Jezus op dezelfde manier gered zullen worden als zij.\"<\/em>
\nHandelingen 15:10-11<\/p>\n

Het volgende is het vermelden waard in de kerk van Jeruzalem: Er waren ijveraars van de wet (!) die toch de genade van de Here Jezus voorop stelden. De wet was dus niet de sleutel tot verlossing, maar ze gehoorzaamden hem toch. Voor de gelovigen in de naties van de Paulinische kerken kwam er nu iets anders dan de wet.<\/p>\n

\"Daarom oordeel ik, dat zij, die zich uit de volken tot God bekeren, zich niet ongerust moeten maken, maar hun moeten schrijven, dat zij zich moeten onthouden van afgodenverering, van hoererij, van dingen die vreemd zijn, en van bloed. Want Mozes heeft van oudsher in elke stad diegenen die hem prediken, die elke sabbat in de synagogen worden voorgelezen.\"<\/em>
\nHandelingen 15:19-21<\/p>\n

Dit is in veel opzichten een opmerkelijke uitspraak. De niet-joden in de gemeenschap hoefden zich niet te laten besnijden, maar kregen wel instructies over hoe ze deze moesten volgen. Petrus verwijst naar de Torah, waarin volgens de traditie verschillende universele geboden van God voor de mensheid gelden. Ze werden bekend als de Noachide geboden. Later werd er een speciale unie voor de Joden opgericht. Voor de andere volken moeten echter de 7 regels van de Noachide geboden blijven gelden, die Peter hier als volgt samenvat als 4 regels:<\/p>\n