Paulus vermeldt in zijn rondbrief aan verschillende gemeenten, later Efeziërs genoemd, helemaal aan het begin dat God ons zegent. Dit is heel positief, want God zegent met alle geestelijke zegen te midden van de hemelingen in Christus (Ef 1:3). Maar er zit een addertje onder het gras: wijzelf.

Niet tastbaar

Na deze openingsverzen beschrijft Paulus dat we gezegend zijn “met alle geestelijke zegen”. Het ontbreekt aan niets. De aard van deze zegen is echter spiritueel en daarom ongrijpbaar. Paulus vult dit aan door erop te wijzen dat deze zegen van God “in het midden van de hemelingen in Christus Jezus” is. Er is dus niets hier op aarde. We hebben het over geestelijke zegen en die ligt niet in ons, maar in Christus. Dit heeft voor- en nadelen.

Een nadeel is dat het niet in ons zit en niet gevoeld kan worden. Aan de oppervlakte “heb” je niets van dit alles in het hier en nu. Keer op keer heb ik mensen ontmoet die op zoek waren naar praktische voordelen van hun geloof in het dagelijks leven. Ze willen begrijpen, voelen en voelen. Ze wilden concrete en onmiddellijke verlichting van hun huidige problemen. Dit gaf hen voordelen in deze wereld. Sommigen vroegen zich daarom af “Waarom zou ik anders geloven?”. Dat kan ik begrijpen, maar dat is niet wat er was beloofd. Je eigen ideeën hoeven niet realistisch te zijn. Of anders geformuleerd: De gever, niet de ontvanger, beslist over het geschenk. Je kunt het accepteren of afwijzen.

Er zijn echter ook voordelen van een geestelijke zegen die niet eens in ons is, maar in Christus. Bedenk bijvoorbeeld dat deze zegen bij de bron in goede handen is. De zegen is er zeker. Ik kan me in deze zegen vinden, maar ik kan het niet verklappen. De zegen is tegen mij beschermd, maar ik kan er nog steeds op vertrouwen. Een geestelijke zegen is misschien niet direct merkbaar, maar het effect in vrede, vertrouwen en vreugde kan zeker ervaren worden.

Afdichting

In het verdere verloop van het eerste hoofdstuk van Efeziërs legt Paulus meer details uit. Hij spreekt over Gods liefde die tot deze zegen heeft geleid (Ef 1:5). Hij spreekt ook over verlossing en over Gods genade waarin we zijn vrijgemaakt (Ef 1:7-8). Tegen het einde van het hoofdstuk doet hij nog een uitspraak:

“In Hem zijt ook gij die het woord der waarheid hoort, het evangelie van uw verlossing - in Hem zijt ook gij die gelooft verzegeld met de Geest der belofte, de Heilige (die een voorbode is van ons deel tot de verlossing van ons deel) tot lof van zijn heerlijkheid.”
Ef 1:13-14

De verzegeling waar Paulus het hier over heeft is in de zin van figuurlijke taal. Het gaat niet om een zichtbaar of tastbaar zegel. Het is ook een geestelijke realiteit en het is opnieuw “in Hem”, d.w.z. “in Christus”.

We zijn in Hem verzegeld.

• Hoe? Met de geest van belofte, de heilige.
• En wat is het punt? Het is een afzetting van ons lot.
• Waarom alleen een aanbetaling? Omdat het geldig is tot de verlossing van wat ons gegeven is, dat wil zeggen, tot we het hele lot, de hele belofte ontvangen.

Er zijn veel punten in deze paragraaf die nader bekeken moeten worden. Maar laten we even bij deze verzegeling blijven. Deze verzegeling met Gods Geest was gekoppeld aan een belofte. God heeft goede plannen met ons. Hij is er voor ons (vgl. Rom 8:31). Wij horen erbij als Hij de wereld beter maakt (Ef 1:8-10). De verzegeling is hiervan de bevestiging.

De verzegeling is de zekerheid dat er iets op ons wacht, ook al herkennen we het nog niet recht voor onze ogen. Dit is niet vaag, maar ligt in de aard van belofte en verwachting (vgl. Rom 8:23-25).

Paulus komt later in Efeziërs op deze uitspraak terug als hij schrijft:

“En bedroef de Geest van God, de Heilige, niet, met wie u verzegeld bent voor de dag van de verlossing.”
Ef 4:30

Aanbetaling

Wat bepaalt de nuchtere werkelijkheid van onze ervaring? We zijn gezegend, maar zien en voelen nog niet helemaal wat dat betekent. Hier en nu hebben we een spirituele zegen. Hij is niet eens in ons, maar in Christus. Maar het is ook iets met uitzicht, want we zijn gezegend met een belofte. Gods Geest heeft ons in Christus verzegeld met deze belofte. Dit betekent dat de belofte zeker is tot de vervulling. Impliciet genoemd, is vervulling natuurlijk ook zeker.

Aanvoelen en voelen zijn vandaag echter niet inbegrepen. We kunnen genieten van deze zegening en het is raadzaam om ruimte te maken voor dit gevoel. De zegen zelf is echter geen gevoel en kan niet gelokaliseerd worden op een onbekende plaats “in ons”. Degenen die volledig egocentrisch zijn, kunnen dit als een tekortkoming ervaren. Vanuit spiritueel oogpunt zijn de vooruitzichten echter zinvol, omdat de vervulling nog moet komen. De apostel Paulus schrijft over de zekerheid van vervulling. Hiermee spreekt hij de gelovigen aan. Het is een vooruitzicht gebaseerd op inzicht en vertrouwen.

Dus niemand hoeft een roze bril op te zetten als hij of zij gelovig is. We hoeven niet te doen alsof we supervroom zijn. Dat zijn we niet. Maar we hebben een belofte. We kunnen ze vertrouwen, zelfs als we met beide benen op de grond staan. Nuchterheid kenmerkt het hier en nu. Hierin zijn de woorden van Paulus een aanmoediging.

Juist omdat er niets zichtbaar is, lijken de woorden uit Efeziërs goed aan te sluiten op de werkelijkheid. Gelovigen worden niet weggezet naar een vaag hiernamaals, noch wordt ons in het hier en nu de hemel op aarde beloofd. Nuchterheid is verbonden met onze realiteit. Als een belofte van God is de belofte een richtlijn voor ons. Het is een anker voor de ziel, met een spirituele oorsprong. We leven met het “nog niet”, maar kijken nog steeds naar de toekomst. We hebben een belofte ontvangen en zijn verzegeld met de geest van de belofte. Ik kan het niet verder beschrijven of er een kleur aan geven. De belofte is er niettemin voor ons als een geestelijke realiteit. De vervulling wacht nog steeds.