Het eerste gebed

In Efeziërs 1:15 vinden we het eerste geschreven gebed van de apostel in de brief aan de Efeziërs. Hij bidt op basis van de geloofsinhoud waarmee hij, Paulus, bekend is gemaakt (Ef 1:15). Hij deelt dit nu mee aan de gemeenten tot wie hij deze brief richt. Sinds hij hoorde over deze geloofsinhoud, dit "geloofsartikel", is hij niet gestopt …

"Om voor u te danken en u in mijn gebeden te noemen."
Ef 1:16

Dan rijdt hij verder en volgt er een lang gebed. Het is geen aanbidding en het is geen Bijbelstudie. In dit gebed noemt hij waar hij God voor dankt en om vraagt. Paulus noemt concrete dingen. Hij heeft iets gehoord dat belangrijk is voor de Efeziërs. Hij was geraakt door deze boodschap. Sinds hij dit heeft gehoord, heeft de apostel gedankt en gebeden. Hij noemt de geaccepteerde lezers van zijn brief en bidt:

"Opdat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring moge geven tot kennis van Zichzelf (nadat de ogen van uw hart verlicht zijn)."
Ef 1:17-18

Ten eerste vraagt hij dat God herkend mag worden naar zijn aard. Verbazingwekkend genoeg bidt de apostel dit voor de gelovigen. Dit gaat niet over ongelovigen, waarvoor Paulus bidt dat ze nu "eindelijk God mogen erkennen in geloof". Dat zou niet alleen erg arrogant zijn, het heeft ook niets te maken met wat hij hier schrijft. Maar zijn gebed bidden voor gelovigen, is dat niet vreemd? Gelovigen kennen God, nietwaar? Of toch niet?

Paulus bidt om geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring - om de kennis van Zichzelf. God herkennen, daar gaat het om. Om precies te zijn: het gaat om het herkennen van God zelf. Dit lijkt meer te zijn dan een oppervlakkige beschrijving. Om God Zelf te herkennen is geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring nodig. Daarom richt Paulus zich tot gelovigen. Dit kan effectief voor hen zijn.

"Geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring voor de kennis van Zichzelf." Dit is geen gewone wijsheid. Het lijkt niet zo te zijn dat je de aard van God gewoon terloops herkent. Elders vermeldt Paulus: "Maar God openbaart het ons door zijn Geest, want de Geest doorzoekt alle dingen, ook de diepten van God" (1 Korintiërs 2:10). Dit suggereert dat Gods Geest deze geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring mogelijk maakt. Dat is de enige manier. We kunnen ook denken aan de brief aan de Romeinen, waarin Paulus uitlegt: "Want u hebt niet de geest van slavernij ontvangen, opnieuw om te vrezen, maar u hebt de Geest van het zoonschap ontvangen, in wie wij uitroepen: Abba, Vader! - De Geest zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn" (Romeinen 8: 15-16).

God kennen is alleen mogelijk wanneer Gods geest tot onze geest "spreekt". Spiritueel onderscheidingsvermogen gaat van geest tot geest. Niet van geest naar ziel. Kennis wordt ons door God gegeven en in ons tot stand gebracht. Paulus voegt er in zijn gebed aan toe: "nadat de ogen van je hart zijn verlicht". Ons zien en herkennen, zegt Paul, heeft een upgrade nodig. Ogen moeten verlicht worden! De manier waarop we zien moet spiritueel worden. We moeten God leren herkennen om de wereld vanuit dit perspectief te kunnen bekijken.

In het derde hoofdstuk van Efeziërs vinden we nog een gebed dat is opgeschreven. Daar vermeldt Paulus dat God ons "kracht mag geven door zijn Geest om stand te houden in de innerlijke mens" (Ef 3:16). Dit is ook een verwijzing naar het effect van Gods geest.

Gods geest werkt niet "magisch" om de een of andere onbekende reden, als een tastbare kracht, als een gevoel. Het is "geestelijk" omdat het gedragen wordt door de geest. Dit is een effect dat voor zichzelf spreekt. Spirituele wijsheid en spirituele openbaring stellen ons in staat om God in essentie te herkennen. Het zelf staat centraal in dit proces. Het gaat niet om ons of om speciale effecten die ons worden beloofd, maar om het herkennen van God Zelf in Zijn essentie. Zijn zorgen, Zijn verwachtingen, Zijn werk, Zijn vooruitzichten spreken allemaal over Hemzelf. Daar gaan de volgende verzen over.

Hoe herken ik spirituele wijsheid?

Wat Paulus schrijft vereist de invloed van Gods Geest. We hebben spirituele wijsheid en spirituele openbaring nodig. Dit "spirituele" heeft te maken met onze geest. Het moet daar aankomen zodat we het kunnen herkennen als spirituele wijsheid. Het is de wijsheid die we nodig hebben die "spiritueel" gekarakteriseerd is. Het is een kwestie van een spiritueel effectieve categorisering en openbaring. Hoe herken je dit? Zoals al is opgemerkt, is het geen gevoel. Je kunt niet op een ochtend wakker worden en denken "nu ben ik spiritueel wijs". Zo werkt het niet. Hoe herkennen we dit?

Paulus laat ons zien hoe. Toen hij eenmaal had ingezien wat belangrijk was voor de kerken, hield hij niet op om voor hen te danken en hen in zijn gebeden te noemen. Spirituele wijsheid wordt uitgedrukt in dankzegging en gebed. Het wordt zichtbaar in het streven om anderen even gelukkig te maken. Met andere woorden, je hebt Gods zorgen geïnternaliseerd en hebt Zijn doelen voor ogen. We zijn ons hier nu op aan het oriënteren en onze acties en houding hierop aan het afstemmen.

Wat we moeten weten

Waarom vraagt Paulus dit allemaal?

"Dus je weet het."
Ef 1:18

Spirituele wijsheid en spirituele openbaring voor de kennis van God waren de basis. Maar nu gaat het verder. Paulus noemt drie dingen die we moeten weten:

1. "Wat is het verwachte goed van Zijn roeping, en
2. Wat de rijkdom van de heerlijkheid van Zijn lot in het midden van de heiligen, en
3. Dat is de alles overtreffende grootheid van Zijn macht (voor ons die geloven)."
   Ef 1:18-19

De apostel formuleert drie dingen als doel voor de gemeenten. Dit zijn dingen die ze zouden moeten herkennen. De verwachting van Gods roeping is een besef van wat ons te wachten staat en waartoe we geroepen zijn. Ten tweede spreekt Paulus over de rijkdom van de heerlijkheid van Gods lot in het midden van de heiligen. Dit verwijst over het algemeen naar gelovigen (vgl. Rom 1:7). De "rijkdom van de heerlijkheid" verdient een eigen verhandeling. Paulus legt dit hier niet uit, maar noemt het iets dat gebeurt "in het midden van de heiligen". Dat is waar deze rijkdom van glorie te vinden is: In de kerk. Ten derde vermeldt de apostel dat de gelovigen moeten erkennen wat de alles overtreffende grootheid van Gods macht is, speciaal voor de gelovigen.

Er worden drie dingen genoemd. Elk van deze dingen kan verder worden uitgelegd. Maar als je kijkt naar de algemene indruk van dit gebed, dan noemt hij deze dingen samen. Dit bevat een overvloedige rijkdom. Paulus noemt niet één, maar drie dingen. Het gaat a. de verwachting die ons gegeven is, b. voor Gods glorie binnen de kerk en c. om zijn kracht voor de gelovigen. Je zou ook kunnen zeggen dat Paulus drie thema’s noemt: het vooruitzicht van geloof, de rijkdom van gemeenschap in Gods aanwezigheid en de grootsheid van Gods macht.

Beginnend met de vooruitzichten, spreekt de apostel over gemeenschap in Gods aanwezigheid en tenslotte over de kracht van God. Zij die Gods aard en werk begrijpen, wat geestelijke wijsheid en geestelijke openbaring vereist, kunnen de rijkdom van Gods glorie in de gemeenschap en Gods kracht in het persoonlijke leven ervaren vanuit een zelfverzekerd geloofsperspectief.

Dit is wat de gemeenten moeten weten. Daarom vermeldt hij dit in een gebed, zodat God zelf dit in de gemeenten kan toelaten. Daarna kan Paulus dit uitwerken en verdiepen voor de opbouw.