Dit idee is alomtegenwoordig in evangelische rechtvaardigingen van de hel. Men betreurt het dat de hel bestaat, maar God is rechtvaardig. "God is liefde, maar Hij is ook rechtvaardig." Heb je dat ooit gehoord? Hier wordt Gods liefde uitgespeeld tegen Zijn rechtvaardigheid.

Zo werkt het meestal in het concept van de hel: God houdt van de mens, maar alleen zolang hij leeft. Als hij sterft, heeft deze persoon óf "alles goed gedaan", namelijk in Jezus geloven, óf hij komt in de hel terecht, waar hij voor eeuwig gekweld zal worden. Men gelooft dat dit laatste de eis van Gods rechtvaardigheid is. Er zijn veel problemen met dit idee. Laten we eens een paar van deze gedachten onderzoeken.

Deze leerstellingen ontbreken in de Bijbel

Als je dingen noemt als "God is liefde, maar Hij is ook rechtvaardig", dan struikel je over verschillende ideeën die de Bijbel niet kent.

1. Nergens wordt zo’n leer in de Bijbel gevonden
   Het eerste dat we ons moeten realiseren is dat, hoewel dit een veel voorkomende uitdrukking is in bepaalde gemeenschappen, er niets in de Bijbel staat dat dit ondersteunt. Als je dit op de Schrift wilt baseren, moet je verschillende teksten uit hun eigen context halen om er deze doctrine uit te construeren. Dit is een duidelijk teken dat er iets mis is.
2. De doctrine is meestal gebaseerd op een cirkelredenering
   Dit is hoe het werkt: Eerst heb je de doctrine die "bijbels" wordt verklaard. Bijgevolg is dit de aanname waarmee men de Bijbel leest en dan zegt: "Zie je, dat staat er. Het cirkelredenering is: het is zo, dus is het zo.
3. Beslissingstheorie
   Een ander punt dat niet direct genoemd wordt, maar overal weerklinkt, is de doctrine van de besluitvorming. Dit zegt dat je voor Jezus moet kiezen, anders is God machteloos en kan Hij je niet redden. Je moet in dit leven een beslissing nemen, anders kom je in de hel terecht. Er is geen dergelijk onderwijs in de Bijbel, zelfs als bijbelpassages anekdotisch in deze zin worden geïnterpreteerd (bijv. Handelingen 16:30). Maar noch Jezus noch de apostolische brieven bevatten ook maar iets dat maar enigszins lijkt op een "doctrine van het oordeel" in de zin van de doctrine van de hel.
4. Justitie
   Het idee dat de hel Gods gerechtigheid voortbrengt is in directe tegenspraak met de Bijbel en een verdraaiing van het evangelie.
5. De houdbaarheidsdatum van Gods liefde
   De doctrine van de hel zegt dat Gods liefde eindigt als je sterft en dat Gods rechtvaardigheid daarna genadeloos wordt toegepast. De God van genade wordt dan genadeloos. Iedereen die dit serieus overweegt, komt in de problemen. God is van nature liefde, maar deze liefde heeft een vervaldatum. Dat is de dag dat je sterft. Beoordeling: Dit zijn gevolgtrekkingen op gevolgtrekkingen en er is niemand in de Bijbel die dit onderwijst.

De behoefte aan rechtvaardigheid

Op dit punt moet ik het eens zijn met de fanclub uit de hel: Gerechtigheid is een belangrijk thema in de Bijbel. Alles draait om rechtvaardigheid. De "rechtvaardigheid van God" is zoiets als de hoogste vorm van rechtvaardigheid. Deze mogen niet zomaar worden genegeerd. Maar de vraag is of het bereikt zal worden door de hel, zoals de fanclub zegt.

Als de hel er is om gerechtigheid te brengen, dan faalt het idee jammerlijk. De doctrine van de hel spreekt over een eindeloze hel en eeuwige kwelling. Juist dit aspect van eindeloosheid bewijst dat gerechtigheid nooit bereikt wordt. Als het zou worden bereikt, zou de hel overbodig zijn. Als de hel desondanks in stand wordt gehouden, blijft er onrecht bestaan omdat er nooit aan de vraag naar rechtvaardigheid wordt voldaan.

De rechtvaardigheid van God is, indien serieus genomen, het snelste bewijs dat er geen hel kan zijn. Een traditionele hel bereikt geen gerechtigheid, laat staan Gods gerechtigheid, omdat het eeuwig zou moeten branden en mensen er eeuwig in zouden moeten blijven. Met andere woorden, je bereikt nooit je bestemming. De traditionele hel benadrukt Gods onrechtvaardigheid, omdat geen mens rechtvaardig is of kan zijn (Romeinen 3:10), maar er niettemin verantwoordelijk voor wordt gehouden. Het lijkt monsterlijk dat een God van liefde mensen voor eeuwig in de hel zou gooien om zijn "gerechtigheid" te vervullen.

Men moet zich de tegenstrijdigheden van de doctrine van de hel realiseren.

De beschuldiging van allesverzoening

Het idee van de hel is voor sommige gemeenschappen een soort toetssteen van orthodoxie. Dit is vooral waar als je je realiseert dat de hel niet in de Bijbel wordt genoemd. Ik heb vaak meegemaakt hoe er dan onmiddellijk verwezen wordt naar de doctrine van de alverzoening, met de insinuatie dat "Gods rechtvaardigheid daar gewoonweg genegeerd wordt". De doctrine van universele verzoening en de doctrine van de hel zijn twee ideeën over de uitkomst van de wereldgeschiedenis en Gods handelen daarin.

De doctrine van de hel ziet naar schatting 95% van de mensheid als "verloren" en zij zullen daarom en "vanwege Gods rechtvaardigheid" voor eeuwig in de hel branden. Een alverzoening daarentegen verwijst naar Kolossenzen 1:20 en andere bijbelpassages waarin een positieve uitkomst van dezelfde wereldgeschiedenis en van Gods handelen wordt erkend. De fanclub van de hel verwijt nu de doctrine van de alverzoening, vergeet de rechtvaardigheid van God en neemt het oordeel niet serieus.

Dit oordeel over een alverzoening en de beschuldigingen getuigen echter van een vreselijke nalatigheid en onwetendheid over bijbelse uitspraken. Het is gemakkelijk om aan te tonen dat de hel niet bestaat in de Bijbel. Er is geen enkel woord in het Hebreeuws of Grieks dat geassocieerd wordt met alles wat de doctrine van de hel als idee samenvat. Als het woord hel nog steeds voorkomt in een Bijbelvertaling, dan blijkt uit een vergelijking van verschillende vertalingen dat de vertaling met "hel" soms hier, soms daar wordt gebruikt. De vertaling is niet consistent. Dat kan ook niet, want je moet het idee van de hel eerst in de Bijbel interpreteren voordat je het eruit kunt lezen.

Het lijkt echter nog belangrijker dat de vraag naar gerechtigheid al is vervuld in het evangelie en niet door "mijn geloof of het jouwe". Gerechtigheid is de basis voor een alverzoening, ook al wordt die misbruikt door de doctrine van de hel.

De rechtvaardigheid van God

Paulus schrijft:

"Want ik schaam me niet voor het evangelie, want het is de kracht van God tot redding voor iedereen die gelooft, … want daarin wordt Gods gerechtigheid geopenbaard."
Rom 1:16-17

Het punt is dit: de gerechtigheid die door de fanclub van de hel in de hel zou moeten worden uitgevoerd, bestaat al in het Evangelie. Zoals Paulus hier schrijft aan de gelovigen in Rome, wordt Gods gerechtigheidgeopenbaard in het evangelie. Met andere woorden, Gods gerechtigheid is er al en het evangelie spreekt erover. Daarom is het evangelie een goed nieuws boodschap en geen bedreigende boodschap.

We leggen nu een niet-authentieke link en zeggen dat deze gerechtigheid "alleen door geloof" wordt bereikt. Deze eis voor geloof komt voort uit de doctrine van het oordeel en heeft niets te maken met deze tekst. Als je dit wilt begrijpen, kun je op deze website een gedetailleerde studie van de brief aan de Romeinen vinden.

Terug naar de rechtvaardigheid van God. Dit, schrijft Paulus, wordt geopenbaard in het evangelie. Als de "gerechtigheid van God" is het geen "eis van God" waaraan mensen moeten voldoen, maar gaat het over Gods eigen gerechtigheid, die Hij heeft bereikt. Daarom is het Gods gerechtigheid. Hiervan wordt getuigd en dit wordt geopenbaard in het evangelie (Romeinen 1:16-17).

Het derde hoofdstuk van Romeinen zegt dan:

"Maar nu, los van de wet, is Gods gerechtigheid geopenbaard (waarvan de wet en de profeten getuigen), een gerechtigheid van God door het geloof van Jezus Christus."
Rom 3:21-22

Merk op dat deze gerechtigheid van God niet tot stand kwam door mijn geloof of dat van jou, maar (letterlijk) door het geloof van Jezus Christus. In het Grieks is hier een genitief. Dit wordt nu als volgt geïnterpreteerd: Het geloof van Jezus Christus leidde Hem naar het kruis. Gods gerechtigheid werd daar gevestigd. Vergelijk Romeinen 3:24-26, waarin Paulus dit nogmaals verduidelijkt.

Waar de gerechtigheid van God schijnt

Wat er aan het kruis gebeurde en door Jezus’ wederopstanding werd bevestigd, is de basis voor universele verzoening. De doctrine van de hel daarentegen erkent Gods rechtvaardigheid niet. Het ontkent het kruis door extra gerechtigheid te eisen, desnoods met het geweld van de hel. De hel is echt een vreemde constructie.

Het is precies deze gerechtigheid van God die de basis vormt voor een algehele verzoening. Daarom lezen we in de brief aan de Romeinen:

"Dienovereenkomstig, zoals er door de ene grief veroordeling kwam voor alle mensen, zo komt er ook door het ene vonnis van de wet rechtvaardiging van het leven voor alle mensen."
Rom 5:18

In Kolossenzen spreekt Paulus expliciet over de verzoening van het universum. In deze context spreekt hij expliciet over het bloed van het kruis, waardoor deze algehele verzoening tot stand komt:

"Aangezien het alle volmaaktheid behaagt in Hem te wonen en door Hem het universum met Zichzelf te verzoenen (door vrede te stichten door het bloed van Zijn kruis), door Hem, zowel op aarde als in de hemelen."
Kol 1:19-20

De gerechtigheid van God straalt niet in de hel, maar aan het kruis. De doctrine van universele verzoening verwijst hiernaar. Volgens de doctrine van de hel is er een houdbaarheidsdatum op Gods liefde en dan is er een genadeloze God die mensen voor eeuwig in onrecht gevangen houdt. Universele verzoening daarentegen wijst op directe bijbelse verbanden en gaat uit van het kruis om verlossing te brengen voor de hele wereld. Merk op dat Paulus het niet heeft over menselijke inspanningen. Het is God die vrede sticht door het bloed van zijn (Jezus’) kruis en zo het hele universum met zichzelf verzoent.

Het contrast kon niet groter zijn.