Opname

De Opname als een "toekomstige gebeurtenis voor de kerk van vandaag" wordt slechts in één bijbelpassage rechtstreeks genoemd (1Th 4,17). Hoewel er verschillende andere vermeldingen zijn van de Griekse term (Grieks ἁρπάζω, harpazo), staan deze vermeldingen in een andere context. Deze ene bijbelpassage in de eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen gaat niet voornamelijk over de Opname. De opname wordt slechts terloops genoemd. Het onderwerp in de tekst is compleet anders. Je kunt hierover al een artikel vinden op deze website:

Het is dus vreemd dat "de opname" zo’n prominente plaats heeft gekregen in het evangelische denken. Noch Jezus noch de apostelen spraken uitvoerig over een "opname". Deze doctrine is daarom grotendeels een interpretatie gebaseerd op indicaties (Opmerking: dit is het geval met de meeste geloofsconcepten). Het kan positief worden uitgelegd en begrepen als een uitdrukking van toekomstgericht geloof. Het kan ook negatief worden uitgelegd en worden herkend als een uiting van religieuze projectie, waarbij door angst gedreven overtuigingen overal gevaar zien. Dat laatste gebeurt op dit moment met ideeën over een opname. In de zin van: "De opname is positief, maar het is ook hoog tijd dat we weggaan uit deze boze wereld - vanwege Gods toorn, die spoedig komt".

Oordeel, beproeving en de toorn van God

De ernst van het geloof wordt soms afgemeten aan de mate waarin God wraakzuchtig deze zogenaamde "slechte wereld" aanvalt. Toorn en oordeel komen inderdaad voor in de Bijbel. Dit moet niet gebagatelliseerd worden. Aan de andere kant worden deze dingen hier en daar zodanig benadrukt dat ze muteren tot populaire thema’s in veel religieuze voorstellingen. Ze krijgen onevenredig veel aandacht en belang.

Waar de Opname heeft plaatsgevonden, hoor je uitspraken als "God is een rechtvaardige God", "Gods toorn is echt", "God zal ongelovigen voor eeuwig kwellen (of: vernietigen)" en soortgelijke dingen. Voor veel mensen zijn deze ideeën de pijlers van hun begrip van God. God is liefde, maar deze liefde zal voor de meeste mensen op een dag een vervaldatum hebben. Daarna is de hardheid van het oordeel onvermijdelijk van toepassing. De "toorn van God" is dan zoiets als de opmaat tot verschrikkelijke oordelen. Zulke ideeën maken deel uit van het standaardrepertoire van bijbelse ideeën van veel mensen. Vanwege de ernst van de zaak is het de moeite waard om te vragen of er een basis is voor dergelijke ideeën. Dit komt vooral omdat deze ideeën over oordeel leiden tot veel angst voor een onvoorspelbare God. Deze angst is dan niet langer fictief, maar helaas heel reëel.

Als direct gevolg van zulke ideeën zijn er nogal wat mensen die erg bang zijn voor ideeën als een "grote verdrukking" (Mt 24:9) of "Gods toorn" (Joh 3:36; Rom 1:18; Rom 2:5; Ef 5:6 en anderen). De genoemde teksten worden uit hun respectieve context gehaald en er wordt een beeld gecreëerd van een wrede God die al vreselijke dingen doet in deze wereld en voor de eeuwigheid daarna. Maar dan komt de bevrijdende boodschap: er is een vervoering! Is dit nu de oplossing en redding van deze komende toorn?

Wanneer zullen we gered worden?

Velen maken zich zorgen of en wanneer ze gered zullen worden. Doctrinaire ideeën over een dreigende God zijn verontrustend. Het oordeel wordt dan gezien als een echte toekomst en het is niet ongewoon om je af te vragen of je er zelf iets van zult voelen. Dan komen vragen als "Worden we gered voor, tijdens of na de toorn?" naar boven. Anders gezegd: "Is de Opname voor, tijdens of na de toorn of de Grote Verdrukking?".

Dit soort vragen gedijt alleen in een theologische omgeving waarin Gods oordeel breed wordt uitgemeten. Dit is voornamelijk een evangelische omgeving, die zelf gekenmerkt wordt door dispensationalistische opvattingen. Hoewel de oordelen van God ook ruim geïnterpreteerd worden in min of meer strikt calvinistische kringen, wordt er minder gesproken over een "vervoering". De vervoering als gebeurtenis komt voort uit een dispensationalistische visie. Paulus kende bijvoorbeeld de vervoering niet. Hij wilde niet "weggenomen" worden, maar verlangde "bij Christus te zijn" (Fil 1:23). De focus is anders. Paulus verlangde niet naar speciale effecten, maar naar eenheid met Christus.

Gedachtenverwarring

Toen ik eerder ideeën noemde als "grote verdrukking" en "toorn van God" en "vervoering", ontbrak het aan enige differentiatie. Dit komt overeen met de meeste gedachten over deze onderwerpen. Er worden vaak onderwerpen gekoppeld die in de tekst zelf niet op deze manier met elkaar verbonden zijn. Men verwijst naar zichzelf of naar de huidige gemeenschap, wat in andere contexten voor andere doelgroepen werd vermeld. Er zijn nog een paar dingen die verduidelijkt kunnen worden. Als eerste stap moet opgemerkt worden dat je niet willekeurig bijbelse passages kunt koppelen alleen maar omdat het "klinkt als de leer die mij geleerd is".

Wanneer is de vervoering?

Stel je voor dat er zoiets bestaat als de Opname en dat deze gebaseerd is op 1 Tessalonicenzen 4:13-18. Wanneer zou deze Opname plaatsvinden? Een tekst die hier vaak voor wordt aangehaald staat in dezelfde brief:

"Jezus, die ons redt van de toorn die komen gaat."
1Th 1,10

Volgens deze vertaling is het duidelijk dat hij ons redt "van" de toorn die komen gaat. Het Griekse woord dat hier vertaald wordt als "van" komt waarschijnlijk uit een Griekse tekst die spreekt van "apo" (weg van). De Nestlé-Aland tekst van het Griekse Nieuwe Testament spreekt echter van "ek" (uit). Volgens sommigen zou iemand "in toorn" komen, maar dan "uit toorn" gered worden. De eerste variant suggereert dat men aan de toorn ontsnapt, terwijl de tweede variant aangeeft dat de toorn wordt ervaren, maar dat men "eruit gered" wordt. De tweede variant is daarom iets intimiderender.

Is er een andere manier? Ja. Als je de tekst goed leest, staat er niet alleen "van de toorn", maar "van de toorn van de komst" (Grieks ἐκ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης). De tekst gaat niet simpelweg over toorn, maar over de komst van toorn. Zelfs de vertaling "de toekomende toorn" benadrukt de toorn die komt. Maar als je het leest als zijnde over de komst, namelijk van de toorn, dan ligt de nadruk op de komst. Zo is het Concordant Nieuwe Testament vertaald:

"Jezus, die ons redt van de komst van de toorn."
1Th 1,10

Dit zorgt voor een andere nadruk in de tekst. Jezus redt ons van de komst van de toorn. Het is alsof je de toorn aan de horizon kunt zien verschijnen, maar dan is er al verlossing. Volgens deze lezing gaat het over "ek", maar dit verwijst naar de komst, niet naar de toorn. Dus wanneer? Voor de toorn, natuurlijk. Hij herbergt ons wanneer we de toorn zien aankomen, maar deze toorn is nog niet helemaal daar.

Romeinen 5:9 wordt vaak genoemd als een parallelle passage. Dit is een andere context, maar er staat iets soortgelijks:

"Bijgevolg, hoeveel te meer, zullen wij, nu gerechtvaardigd in Zijn bloed, gered worden van de toorn door Hem!"
Rom 5:9

Hier is rechtvaardiging de reden waarom gelovigen geen toorn zullen ervaren. Het is bekend dat toorn over onrechtvaardigheid komt (Romeinen 1:18). Hier worden gelovigen gered "van toorn". Dat is een concept. Het is een logisch gevolg hiervan dat gelovigen gerechtvaardigd zijn en daarom niet langer als onrechtvaardig kunnen worden gecategoriseerd. Het gevolg is: ze zullen niet worden blootgesteld aan toorn. Het is een logisch gevolg.

Wat betekent "voor de toorn"? Dit is geen "voorafredding", want "voor" heeft niets te maken met een tijdsbestek. Waar het vertaald is als "voor", staat in het Grieks "apo" (vanaf). We zullen "gered worden van de toorn". Met andere woorden, Paulus ziet gelovigen niet langer als blootgesteld aan Gods toorn.

Natuurlijk kan dit nu een aantal vragen oproepen over of het wel eerlijk is dat God gelovigen rechtvaardigt en onrechtvaardigheid met toorn tegemoet treedt bij anderen. Het klinkt alsof gelovigen een vrijkaart voor gelukzaligheid hebben gekregen. Zulke vragen zijn begrijpelijk, maar ze gaan verder dan de tekst en de zorg van de apostel op dit punt. Vragen zijn belangrijk, maar geen enkele bijbelse passage probeert "alles" te verklaren. Het is ook niet mogelijk om in dit artikel naar "alles" te verwijzen. Paulus beantwoordt veel vragen en ideeën over "rechtvaardigheid" in zijn brief aan de Romeinen.

Hoe ontsnap je aan een dreigende god?

Deze vraag kan nu als volgt worden beantwoord: In Paulus’ tijd, en lang daarvoor, is gerechtigheid een overheersend thema. In een onrechtvaardige wereld is er een rechtvaardige God die op een dag de balans zal herstellen met een rechtvaardig oordeel. Er komt een tijd dat het recht zal zegevieren. Wat een prachtige toekomst. Deze rechtvaardige God zal de onrechtvaardigen met toorn tegemoet treden. In principe erkent Paulus dat elk mens onrechtvaardig is (Rom 3:10). Niemand zou daarom aan deze toorn van God kunnen ontsnappen. Dan komt het keerpunt: Het kruis, waar Gods gerechtigheid wordt bereikt. God verklaart iedereen rechtvaardig die uit het geloof van Christus is ("de rechtvaardigheid van God door het geloof van Jezus Christus", Romeinen 3:22). Daarom kan Paulus ook het volgende schrijven:

"God heeft ons niet bestemd tot toorn, maar tot het verkrijgen van heil door onze Heer Jezus Christus, die voor ons gestorven is, opdat wij, of wij waken of sluimeren, samen met Hem zouden leven. Spreek daarom tot elkaar en bouw elkaar op, zoals u doet."
1Th 5,9